Een belangrijk onderdeel van RandstadRail is de koppeling van het Haagse tramnet aan de Zoetermeer Stadslijn (voorheen deel van het NS-spoorwegnet). Om dit mogelijk te maken werd besloten een zijtak te bouwen van het Haagse semi-metro-traject ter hoogte van de hooggelegen halte Ternoot naar het NS-station Laan van NOI, waar het aansluit op de bestaande spoorlijn. Om de zakenwijk Beatrixkwartier beter te ontsluiten werd halverwege het viaduct een station gebouwd.
Voor de bouw kon beginnen is eerst het station Ternoot een paar honderd meter verplaatst, omdat er anders geen ruimte zou zijn voor de bocht CS-Beatrixlaan.

Zowel het viaduct als de erin geïntegreerde halte zijn ontworpen door Zwarts & Jansma Architecten. Het viaduct is opgebouwd uit een open buisvormige constructie, waardoor het kunstwerk associaties oproept met de structuur van een netkous. Door deze sterke constructie zijn relatief grote overspanningen mogelijk en kan het aantal kolommen beperkt blijven. De viaductsegmenten zijn ter plaatse gemonteerd, uit geprefabriceerde stalen ringen en buizen. Hiervoor werd bij het traject een tijdelijke montagehal gebouwd. In een speciale conserveringshal (opgebouwd uit zeecontainers) werden de viaductdelen voorzien van een beschermende coating.
Het viaduct wordt bereden door RandstadRail 3 en 4.
Een vergelijkbare netkousstructuur is in 2014 toegepast bij de Spoorbrug over de Dieze en The Royal Welshbrug in 's-Hertogenbosch, en wordt toegepast op het in 2016 te voltooien eindstation van de Erasmuslijn tussen Slinge en Den Haag Centraal.